10, 4, 14

Ζω στο παρόν με καλπάζοντες ρυθμούς
κι αρπάζω ο,τι βρω
απ' το Πάνθεον
και το παλάτι της Αμφιτρίτης.

Τέτοιο επιλέγω να 'ναι
το πεδίο δράσης του νου.

Είμαι μεγάλη, είμαι ψηλή.
είμαι ο περίγελος των σωφρονισμένων,
ο πόθος των ιλουμινάτι.

Τρεκλίζω ενσυνείδητα
και προκαλώ τους ζώντες
να δεχτεί η αρτιότητά τους
όσους περάσαν τη μαύρη γραμμή
με οινόπνευμα στο αίμα. 

Φόρος Τιμής

Επωμίζομαι το βάρος της απόδειξης
πως οι προσωπικοί μου άγγελοι επανδρώθηκαν
πρωτίστως για να φυλάν εσένα.

Στις μελωδίες που θα κυριαρχούν
ανάμεσά τους πάντα θ΄ακούς τον χτύπο
των σήμαντρων της καρδιάς μου.

Για την ασφάλεια της αβύσσου μας
σμίλευα χρόνια στα κρυφά, στον έβενο
συνθήματα - αξίες, ν΄ αντέχουν τη φθορά.

Αν η κοσμογονία είναι δυνατότητά μου
δεσμεύομαι να σου χαρίσω
μιαν οικουμένη αγνή για ν' αγαπάς.

Μια μέρα στο Εδώ

Ο δρόμος μου λέει πολλά κάθε μέρα.
Σήμερα μου έδειξε ιστορίες στην παρθενική τους σκηνή. Πέφτει το φως και ο καιρός είναι γλυκός. Γιατί να μην βγεις έξω με τους φίλους σου, να σκάσετε στα γέλια στη μάπα της μιζέριας;
Πού είναι οι φίλοι σου;
Πού είσαι εσύ; Για μένα μιλάω.
Ξέρω πολύ καλά που είμαι, κι ας μην ξέρω που να πάω.
Ίσως σε σένα. Πιθανότατα σε σένα.
Ωωω Θεέ!!!
Κατουρημένε και μελαγχολικέ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΟΥΣΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΥΝ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΥΣ ΓΡΙΦΟΥΣ ΣΑΣ, ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΚΛΑΨΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΓΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΣΑΣ, ΟΠΩΣ ΦΘΑΡΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΦΘΟΡΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΝΕΑ, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΑΡΚΕΤΑ ΣΑΠΙΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΣΑΣ, ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΕΧΕΤΕ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΕ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΕΝΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΜΟΝΑΔΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΑ ΤΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΑΗΔΙΑ, ΤΑ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ.

6 αισθήσεις

Η βιολογία το 'θελε
να συγκλονιστούν οι αισθήσεις...

Αφή που ψάχνει χέρι
να κρατήσει
να ισορροπήσει.
Απλώνει ν' αγγίξει
τον αόρατο εραστή.

Ακοή που ψάχνει φωνή
ν' ακούσει
να ηρεμήσει.
Αφουγκράζεται ολοχρόνως
τα κρυμμένα παράπονα.

Γεύση που ψάχνει δέρμα
να διατρέξει
να γνωρίσει.
Η γλώσσα πάλλεται
επιτίθεται στο πάθος.

Όραση που ψάχνει μάτια
να κρυφτεί εκεί
να τ' αγαπήσει.
Τα μάτια υγραίνονται
σε κάθε θάνατό μου.

Όσφρηση που ψάχνει έκκριση
να μεθύσει
ν΄ αλλαξοπιστήσει.
Ξαπλώνει λερωμένη
πάνω στον κατακτητή.

Κοπέλα που ξέρει
ερημιά τι πάει να πει
δεν ψάχνει, δεν φωνάζει
βουβαίνεται κάθε μέρα
κάτω απ' το σεντόνι της ντροπής.

Θεραπεία

Χόρεψε μαζί μου
το χορό των αλλοφρόνων.
Πιες απ' το ποτήρι μου
γλυκό φαρμάκι
για τα παλιά
τα περασμένα
και τα μέλλοντα
τ' αβέβαια.

Βάλε ξανά μέσα μου
την πηγή της ζωής μου.
Χτύπα τον τοίχο
με γροθιές
από ατσάλι
από γυαλί
κι από κρύσταλλο
ακριβό.

Μείνε κοντά μου
να μ' αναρρώνεις απ' την αρρώστια.
Μπορείς δε να κλάψεις
γοερά κι αληθινά
για μένα
για σένα
για τον έρωτά μας
που ψόφησε.

Θρησκεία - Πατρίδα - Οικογένεια

Κουρασμένη Παν-αγία,
εσύ που δεν ξεχώρισες
ρωμαλέους από ασθενείς
νταήδες από πισογλέντηδες
παιδιά αυθόρμητα
από γεροξεκούτηδες.

Εσύ που δεν μοιράστηκες
το βασίλειο των δικών σου
γυναίκα ατιμώρητη
απ' τις του είδους σου σειρήνες.

Βασανισμένη Περσεφόνη,
εσύ που όλα τ' απέρριψες
για μιαν αγάπη μακρινή
περηφάνια κι εγκράτεια
σε κράτησαν ως τα σαράντα
να υφαίνεις το θάνατό σου.

Εσύ που δεν παράτησες
το βασίλειο του ανδρός σου
μαρμάρινη ψυχή
στεγνή από δύση σ' ανατολή.

Ξεφτιλισμένη πατρίδα
εσύ που όλους τους έθρεψες
όσους το άστυ τιμήσαν
κι έδωσαν απ' τον ιδρώτα τους
να χτίσουν τα μπετά.
Προδόθηκες και πρόδωσες
όπως όλα τα υποκείμενα.

Εσύ που σκότωσες πολλούς
για το άρρωστο χατίρι λίγων
σε μαύρη τρύπα ταξιδεύεις
γίνεσαι χίλια κομμάτια σκάρτα.