Οι δικοί μου άνθρωποι

Σας αγαπάω, γιατί σας θεωρώ σύγχρονους ήρωες.
Φλεγόμενες ψυχές,
ανήσυχα πνεύματα,
καθάρια μάτια.

Γ.Α.
Δ.Ι.
Μ.Λ.
ΜαΜα.
Γ.Ο.
Α.Χ.
Μ.Δ.

Πάλι εγώ, πάντα εγώ, μόνο εγώ

Την αδράνεια δεν τη θέλω.
Θέλω εξέλιξη.
Να σκέφτομαι όλα αυτά τα διαφορετικά που μόνο εγώ σκέφτομαι.
Και γίνομαι εγωίστρια, και γίνομαι αλαζόνας.
Ένας βασιλιάς σε θρόνο ιδιόκτητο.
Είμαι τετραπέρατη.
Είμαι πάνω, ψηλά, ψηλά.
Έτσι μου 'λεγαν πάντα. Και με σημάδεψαν για πάντα.
Με το βάρος των πεφωτισμένων ανθρώπων, να φέρνω εις πέρας δύσκολες αποστολές.
Να κοιμάμαι με κρυφές πληγές, ανήθικοι όροι επεμβαίνουν στα όνειρά μου.
Επιζητώ την κόλαση των πάντων να μετατρέψω σε παράδεισο,
αφού αυτά τα δυο είναι όψεις της φτηνής μας φύσης.
Και φαντάζομαι πως σε σώζω, κι εγώ χάνομαι.
Ρουφάω τις αρρώστιες και τις επωμίζομαι.
Είμαι ένας άλλος άνθρωπος, πιο άνθρωπος απ' τους ανθρώπους.
Σταματάω κάπου εδώ, γιατί χάνομαι πάλι στην αδράνεια.
Τη μισώ, και δε μισώ τίποτ' άλλο.
Α, ναι. Μισώ τις κακίες σας για τους άλλους.
Μισώ το πάθος σας για μια ζωή συνηθισμένη.
Θ' ανέβω κι άλλο.
Ο προσωπικός μου Γολγοθάς είναι να μετουσιωθώ.
Σε κάτι που δεν το 'χει συλλάβει ανθρώπου νους.

10, 4, 14

Ζω στο παρόν με καλπάζοντες ρυθμούς
κι αρπάζω ο,τι βρω
απ' το Πάνθεον
και το παλάτι της Αμφιτρίτης.

Τέτοιο επιλέγω να 'ναι
το πεδίο δράσης του νου.

Είμαι μεγάλη, είμαι ψηλή.
είμαι ο περίγελος των σωφρονισμένων,
ο πόθος των ιλουμινάτι.

Τρεκλίζω ενσυνείδητα
και προκαλώ τους ζώντες
να δεχτεί η αρτιότητά τους
όσους περάσαν τη μαύρη γραμμή
με οινόπνευμα στο αίμα. 

Φόρος Τιμής

Επωμίζομαι το βάρος της απόδειξης
πως οι προσωπικοί μου άγγελοι επανδρώθηκαν
πρωτίστως για να φυλάν εσένα.

Στις μελωδίες που θα κυριαρχούν
ανάμεσά τους πάντα θ΄ακούς τον χτύπο
των σήμαντρων της καρδιάς μου.

Για την ασφάλεια της αβύσσου μας
σμίλευα χρόνια στα κρυφά, στον έβενο
συνθήματα - αξίες, ν΄ αντέχουν τη φθορά.

Αν η κοσμογονία είναι δυνατότητά μου
δεσμεύομαι να σου χαρίσω
μιαν οικουμένη αγνή για ν' αγαπάς.

Μια μέρα στο Εδώ

Ο δρόμος μου λέει πολλά κάθε μέρα.
Σήμερα μου έδειξε ιστορίες στην παρθενική τους σκηνή. Πέφτει το φως και ο καιρός είναι γλυκός. Γιατί να μην βγεις έξω με τους φίλους σου, να σκάσετε στα γέλια στη μάπα της μιζέριας;
Πού είναι οι φίλοι σου;
Πού είσαι εσύ; Για μένα μιλάω.
Ξέρω πολύ καλά που είμαι, κι ας μην ξέρω που να πάω.
Ίσως σε σένα. Πιθανότατα σε σένα.
Ωωω Θεέ!!!
Κατουρημένε και μελαγχολικέ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΑΣ, ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΟΥΣΙΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΥΝ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΥΣ ΓΡΙΦΟΥΣ ΣΑΣ, ΤΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΣΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ, ΣΤΗΝ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΚΛΑΨΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΓΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΥ ΜΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΙΣ ΦΙΓΟΥΡΕΣ ΣΑΣ, ΟΠΩΣ ΦΘΑΡΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΦΘΟΡΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΝΕΑ, ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΑΡΚΕΤΑ ΣΑΠΙΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΣΑΣ, ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΕΧΕΤΕ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΣΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΣΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΤΕ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΕΝΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΜΟΝΑΔΑ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΑ ΤΟΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗΝ ΑΗΔΙΑ, ΤΑ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΑ ΕΣΥ.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ.

6 αισθήσεις

Η βιολογία το 'θελε
να συγκλονιστούν οι αισθήσεις...

Αφή που ψάχνει χέρι
να κρατήσει
να ισορροπήσει.
Απλώνει ν' αγγίξει
τον αόρατο εραστή.

Ακοή που ψάχνει φωνή
ν' ακούσει
να ηρεμήσει.
Αφουγκράζεται ολοχρόνως
τα κρυμμένα παράπονα.

Γεύση που ψάχνει δέρμα
να διατρέξει
να γνωρίσει.
Η γλώσσα πάλλεται
επιτίθεται στο πάθος.

Όραση που ψάχνει μάτια
να κρυφτεί εκεί
να τ' αγαπήσει.
Τα μάτια υγραίνονται
σε κάθε θάνατό μου.

Όσφρηση που ψάχνει έκκριση
να μεθύσει
ν΄ αλλαξοπιστήσει.
Ξαπλώνει λερωμένη
πάνω στον κατακτητή.

Κοπέλα που ξέρει
ερημιά τι πάει να πει
δεν ψάχνει, δεν φωνάζει
βουβαίνεται κάθε μέρα
κάτω απ' το σεντόνι της ντροπής.