Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018

Το δημόσιο αγαθό

Μονάδα μέτρησης ο αριθμός πιστοποιητικών,
χαρτιών στην έκδοση τους μπελαλίδικων
πρέπει να πάρουμε τηλέφωνο στην υπηρεσία,
λυπάμαι δεν γνωρίζω, δεν μπορώ να σας βοηθήσω
θέλετε να ξαναπροσπαθήσετε αύριο;
Ασ'το καλύτερα, λέω να 'ρθω ξανά σε δέκα χρόνια
που τα λιθάρια του κτιρίου σας, της πολύτιμης υπηρεσίας σας
θα 'χουν ριμαχτεί απ'τα κατασκευαστικά λάθη
των πολιτικών μηχανικών και του καιρού τις άγριες διαθέσεις
να πάρω το δικό μου πολύτιμο πιστοποιητικό
"ενθάδε κείται μάστιγα των καιρών,
ωραίων αριθμών
πλαδαριασμένων πισινών
και καφέ λάττε, διότι διατελέσαμε εν καιρώ μανχατανισμού."

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2018

Σκουλικότρυπα

Ξέρω με τη σιγουριά των καρπών,
που πεσμένοι στο χώμα γνωρίζουν
πως δεν τους πεθύμησε κανείς.
Ξέρω με την περηφάνια της κοπέλας
που πεσμένη στο πάτωμα βλέπει
πως την αγάπησαν εφήμερα.
Ξέρω με τη σοφία των ζώων
που απλώνουν την αρίδα τους
πως αύριο θα ανακυκλωθώ.
Ξέρω πολλά πράγματα για να ξεχνάω
τον όρκο να μην ξαναγνωρίσω
όμορφα χέρια και καθαρά μάτια.


Μπ.

Να με λούζει φως διάφανο, ζεστό
το σώμα μου απλωμένο στο πιο χλωρό γρασίδι
οι ακρίδες γύρω μου να στήνουνε χορό
κατ' εικόνα ευλάβειας στης εκκλησίας το στασίδι.

Σε βρίσκω στη μυρωδιά του χώματος
ποτισμένο απ' τα σαπισμένα πορτοκάλια
στα ευάλωτα άνθη των αμυγδαλιών
καθώς πέφτουν στα πιο όμορφα κεφάλια.

Να τρέχω με τις παλάμες μου γυμνές
να τρέχω μοναχά για τη σκιά σου
έτσι έγινε και δεν φοβάμαι να στο πω
ζητούσα φωλιά και σπιτικό στα σωθικά σου.




Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

Χα!

Η δυσκολία βρίσκεται στη σύμπτωση δύο γραμμών
στο ίδιο σημείο

Κι αν η χρήση των λέξεων φαίνεται λάθος
είναι το ίδιο αστείο

Προσφέρομαι πληγωμένη από τόσες φορές
είμαι στο ίδιο φορείο

Θα 'ναι ανέκδοτο ή μελόδραμα αν σας το πω
μένω το ίδιο θηρίο

Σερβίρομαι μετά από ωρίμανση 8 ετών
στο ίδιο δοχείο

Θα με πιεις μονομιάς ή σε 2 μήνες, αγάλι
θα σου απαγγείλω το ίδιο χωρίο

"Ορκίζομαι πως οι προσωπικοί μου άγγελοι
επανδρώθηκαν πρωτίστως
για να φυλάν εσένα"

Κι ας μην πίστεψες ποτέ πως είμαι
το πρώτο λαχείο
 

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Σανατά

Η στιγμή που υπερισχύω της ύλης-
σε κάθε εύρος και πλάτος υπάρχουμε
κρυστάλλινοι, αθώοι, αχόρταγοι
μάτια πιο μεγάλα απ'τους πλανήτες
διαστολή, έτσι μ'αρέσει.

Συστήνομαι και καταλάθος στο ΄πα
πως έρχομαι για να σε κατακτήσω
να σε εξουσιάσω
στο ΄πα πως μ΄αρέσουν οι μάχες
εκείνες ειδικά που στο τέλος
πέφτουμε νεκροί.

(υστερόγραφο,
πάντα εγώ κερδίζω σατανά.)

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

23

Πόσο θέλω να μου στρίψει μια βίδα
ξαφνικά να σας χάσω, να χαθώ
να ΄ναι τόσο εύκολο όσο η σκέψη η ίδια
κρυστάλλινη, βαλσαμωμένη 
κάτω απ' το φλοιό στο κεφάλι μου
εκεί που έχω ένα εργοστάσιο
παραγωγή οκνηρίας και αρρώστιας.

Αν σε χρειάζομαι λέει?
Γιατί να κοροιδευόμαστε.
Στα τσακίδια κι εσύ
αφού μια μέρα θα ψοφήσεις
κι άλλο κουφάρι δεν μπορώ να σέρνω.

Στα τσακίδια λοιπόν, ναι
στο πιο βαθύ μου όνειρο μας είδα
φιλούσες σάρκες με μακριά χέρια
κι εγώ απλά κοιτούσα 
αναλύοντας την ανατομία κι εσένα
ωωω εσένα σε είχα σκοτώσει 
πριν προλάβεις καν μέσα μου να γεννηθείς.


Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Ίσως για σένα

Να δω πόσο βαθιά θα βουτήξεις στις βλέψεις μου
πόσα κυβικά τσακισμένης χαράς μπορείς να καταπιείς.
Να δω πόσα μάτια θα προσπεράσεις για να καρφώσεις τα δικά μου
πόσα χρώματα θ' αρνηθείς για να κολυμπάς στο ροζ.
Μα όσες πέτρες κι αν κλοτσήσω 
θα φροντίσω να μη σε πετύχουν.
Να δω τους χειμώνες δίχως στάλα ήλιο
και τα καλοκαίρια δίχως αμμουδιά
αν σπάσει λίγο ο χρόνος κι αναστηθεί ο τζίτζικας.