Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

Καπέλο

Σ' ακούω και σε βλέπω
παρατηρώ τους μορφασμούς σου
όταν από άγχος ψευδίζεις ελαφρά.
Τα ρούχα σου κάτι μεταξύ
ναφθαλίνης και πολλές μέρες
που είσαι έξω στο δρόμο.
Πολύ μιλάς και δε μ'αρέσει.ηηη
 

Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Σήμερα

Φοβάμαι πολύ μήπως ό,τι χειρότερο μπορεί ποτέ να συμβεί έχει συμβεί ήδη. Ξυπνάω πάω εκεί που πρέπει, χαμογελάω στο ασανσέρ, λέω ό,τι πρέπει να πω, για να είμαι ευχάριστη, μη σνομπ, μη βλάκας. Στην αίθουσα κοιτάζω τον καθηγητή, στο κρεβάτι μου τον ήθελα, όχι εδώ να λέμε εξυπνάδες όλοι μαζί. Ακούω με βεβιασμένη προσοχή.  Πρέπει να φας, τι; Φάε, κάπνισε, πιες καφέ, κάπνισε, κάτσε με δυο τρία άτομα, έτσι για να πεις πάλι λίγες μαλακίες, λίγο να περάσει η ώρα. Άκουσε τους να κλαίγονται για όλα αυτά που θεωρούν προβλήματα, και ταυτίσου. Γύρνα σπίτι, άνοιξε τον υπολογιστή, χάζεψε, χάζεψε... Πήγαινε εκεί που σου λένε ο,τι έχει παιδιά να σου πουν δυο λόγια παραπάνω, πήγαινε για να διαπιστώσεις πως στη θεωρία όλοι καλοί είμαστε αλλά στην πράξη δεν... Μίλα με τις φίλες σου, ρώτα, ρώτα, ρώτα, για να μη μιλήσεις ποτέ για σένα. Φάε, δες μια ταινία, σκέψου, σκέψου, κάνει καλό, λένε... Μη με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια, φοβάμαι, γυρνάω σπίτι μου, και κάθε βράδι εσένα σκέφτομαι, πρίν ονειρευτώ, πριν δω όλους όσους δε θέλω να δω να παρελαύνουν μπροστά μου, να με ψάχνουν, να με γδύσουν και να με χτυπήσουν με ανείπωτα "Συγνώμη". Μη με κοιτάς γιατί κρατιέμαι ακόμη, να μη σου δείξω πόσο αδύναμο είναι αυτό που βλέπεις και παρερμηνεύεις. Μίλα μου για σένα, κάνε με να μη σου μιλήσω ποτέ για μένα. Μόνο μη με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια, έστω φευγαλέα, ξέρω σήμερα με κοίταξες και μ' είδες.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

Συνάδελφοι

Ανέβηκε στο λαιμό σαν παιδί
νόμισα ήθελε να παίξει μαζί μου.

Βγήκε απ' το στόμα μου
σωριάστηκε στο πάτωμα.

Με κοίταξε, συνάινεσα
τους είδα και δε λυπήθηκα.

Ορθώθηκε και μοίρασε
σ' 'ολους δέκα χαστούκια.

Ένα για τη σπουδή
ένα για τους γονείς τους.

Ένα για το ψέμα
ένα για το μυαλό τους.

Ένα για τα όνειρα
ένα για τη δειλία τους.

Ένα για τον κόσμο
ένα για το φιλί τους.

Ένα για τη ζωή τους
κι ένα για τη στερνή πνοή τους.

Ναι, τους σκότωσα.

Νοητικά όλα τέλειωσαν,
και κοίταξα το δάσκαλο στα μάτια.

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Aνδρίκελο

Σκαλίζεις το παρόν
όπως η γάτα τα περιττώματά της.
Σου λένε να πλυθείς
οι βρωμεροί του κέρδους πελάτες.
Κι εσύ είσαι μαριονέτα.

Πιστεύεις σ' ένα μέλλον
όπως ο εργένης πως δεν θα ερωτευτεί.
Σου λένε πως δεν έχει συμβεί
να γεννηθεί εκλεκτός άλλος, σαν εσένα.
Κι εσύ γίνεσαι Νάρκισσος.

Αφήνεις το παρελθόν
όπως οι τρελοί τα λογικά τους.
Σου λένε να πας σιμά τους
του κόσμου οι κλέφτες κι οι εωσφόροι.
Κι εσύ είσαι ένας Βαλές.

Επιτρέπεις τα πάντα
όσα δεν σ' εκθρονίζουν.
Πάντα θα θέλουν να κερδίζουν
όσοι στην εξουσία στάθηκαν κοντά.
Κι εσύ ήσουν άνθρωπος.