Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Πάλι εγώ, πάντα εγώ, μόνο εγώ

Την αδράνεια δεν τη θέλω.
Θέλω εξέλιξη.
Να σκέφτομαι όλα αυτά τα διαφορετικά που μόνο εγώ σκέφτομαι.
Και γίνομαι εγωίστρια, και γίνομαι αλαζόνας.
Ένας βασιλιάς σε θρόνο ιδιόκτητο.
Είμαι τετραπέρατη.
Είμαι πάνω, ψηλά, ψηλά.
Έτσι μου 'λεγαν πάντα. Και με σημάδεψαν για πάντα.
Με το βάρος των πεφωτισμένων ανθρώπων, να φέρνω εις πέρας δύσκολες αποστολές.
Να κοιμάμαι με κρυφές πληγές, ανήθικοι όροι επεμβαίνουν στα όνειρά μου.
Επιζητώ την κόλαση των πάντων να μετατρέψω σε παράδεισο,
αφού αυτά τα δυο είναι όψεις της φτηνής μας φύσης.
Και φαντάζομαι πως σε σώζω, κι εγώ χάνομαι.
Ρουφάω τις αρρώστιες και τις επωμίζομαι.
Είμαι ένας άλλος άνθρωπος, πιο άνθρωπος απ' τους ανθρώπους.
Σταματάω κάπου εδώ, γιατί χάνομαι πάλι στην αδράνεια.
Τη μισώ, και δε μισώ τίποτ' άλλο.
Α, ναι. Μισώ τις κακίες σας για τους άλλους.
Μισώ το πάθος σας για μια ζωή συνηθισμένη.
Θ' ανέβω κι άλλο.
Ο προσωπικός μου Γολγοθάς είναι να μετουσιωθώ.
Σε κάτι που δεν το 'χει συλλάβει ανθρώπου νους.

1 σχόλιο: